අපි" වෙන්න කලින් "මම" වෙලා ඉමු.

 

දිගුකාලීන සබඳතාවකදී තමන්ගේ අනන්‍යතාවය රැකගන්නේ කොහොමද?

ආදරය කරන්න පටන් ගත්තම, විශේෂයෙන්ම විවාහයක් වගේ දිගුකාලීන බැඳීමකට ගියාම, අපිට නොදැනීම වෙන ලොකුම අත්වැරැද්දක් තියෙනවා. ඒ තමයි තමන්ගේ පෞද්ගලිකත්වය (Individuality) සම්පූර්ණයෙන්ම නැති කරගන්න එක. කන බොන දේ ඉඳලා, අඳින පළඳින විදිහ සහ යන එන ගමන් බිමන් දක්වාම හැමදේම "අපි" විදිහට හිතන්න ගිහින්, අන්තිමට "මම" කවුද කියන එක අපිටම අමතක වෙනවා.

සාර්ථක බැඳීමක් කියන්නේ දෙන්නෙක් එකම කෙනෙක් වෙන එක නෙවෙයි; වෙනස් පුද්ගලයින් දෙන්නෙක් තමන්ගේ අනන්‍යතාවය තියාගෙනම එකට ගමනක් යන එකටයි. මේ බැඳීම ඇතුළේ නිදහස් පුද්ගලයෙක් විදිහට හුස්ම ගන්නේ කොහොමද කියලා අද අපි කතා කරමු.

1. ඔබේම කියන කාලයක් (Me-Time) වෙන් කරගන්න

සහකරුට කොච්චර ආදරේ වුණත්, පැය 24ම එයා එක්කම ඇලිලා ඉන්න ඕනේ කියලා නියමයක් නැහැ. දවසේ පොඩි වෙලාවක් හරි තමන් වෙනුවෙන්ම (Me-time) වෙන් කරගන්න.

• ඒක නිදහසේ තනියම පොතක් කියවන, තමන් ආස කරන සින්දුවක් අහන ගමන් කෝපි එකක් බොන, එහෙමත් නැත්නම් තමන්ගේම විනෝදාංශයක නියැලෙන වෙලාවක් වෙන්න පුළුවන්.

• තනියම කාලය ගත කිරීමෙන් ඔබේ මනස සැහැල්ලු වෙනවා වගේම, සබඳතාවය ඇතුළේ ඇතිවෙන අනවශ්‍ය පීඩනයනුත් ඉබේම මඟහැරිලා යනවා.

2. ආදරය ආවා කියලා යහළුවන් අමතක කරන්න එපා

ආදරයක් පටන් ගත්ත ගමන් පරණ යාලුවො සෙට් එක (Besties) සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක කරලා දාන එක ගොඩක් අය කරන ලොකුම වැරැද්දක්.

• හොඳට මතක තියාගන්න, ඔබේ සහකරුට ඔබේ ජීවිතේ හැම අඩුවක්ම පුරවන්න බැහැ. එයා ඔබේ පෙම්වතා හෝ සැමියා මිසක් සුපිරි වීරයෙක් නෙවෙයි.

• යාලුවොත් එක්ක විහිළුවක් කරගෙන, නිදහසේ කතාබහ කරලා ගත කරන කාලය ඔබේ මානසික සුවයට අත්‍යවශ්‍යයි. සබඳතාවයෙන් පිටත තියෙන මේ සමාජ ජීවිතය ඔබේ පෞරුෂය තවත් ශක්තිමත් කරනවා.

3. පෞද්ගලික ඉලක්ක සහ සිහින අත්නොහරින්න

බැඳීමක් ඇතුළේ හිටියා කියලා ඔබේ පෞද්ගලික සිහින කැප කරන්න ඕනේ නැහැ. එය අලුත් ව්‍යාපාරයක් පටන් ගැනීමක් වෙන්න පුළුවන්, තමන්ගේම කියලා අලුත් වගා ව්‍යාපෘතියක් ආරම්භ කිරීමක් හරි, රැකියාවේ ඉහළට යාමක් වෙන්න පුළුවන්.

• එක්කෙනෙක්ගේ ගමනක් වෙනුවෙන් අනිත් කෙනා තමන්ගේ සිහින අතහරිනවා (Sacrifice කරනවා) වෙනුවට, දෙන්නා එකතු වෙලා එකිනෙකාගේ පෞද්ගලික ගමනට උදව් කරගන්නවා නම් අන්න එතැන තමයි නියම ආදරයක් තියෙන්නේ.

• තමන්ගේම ඉලක්කයක් වෙනුවෙන් වැඩ කරන කෙනෙක් දිහා දකිද්දී සහකරුගේ හිතෙත් ඇතිවෙන්නේ ලොකු ගෞරවයක්.

සාරාංශය:

පරිපූර්ණ ආදරයක් හැදෙන්නේ භාග දෙකක් එකතු වෙලා නෙවෙයි; සම්පූර්ණ පුද්ගලයින් දෙන්නෙක් එකට එකතු වීමෙන්. ඔබේ සතුටේ යතුර සහකරුගේ සාක්කුවට දාන්නේ නැතුව, තමන්ගේ සතුට තමන්ම හොයාගන්න ගමන් ආදරය බෙදාගන්න පුරුදු වෙන්න!